Κυριακή, 2 Ιανουαρίου 2011
« Καλή χρονιά το 2011.Θα είναι δικό μας».
Ήταν το μήνυμα που έλαβα από έναν αγαπημένο σύντροφο και συνοδοιπόρο στις αγωνίες, μετά το γύρισμα του χρόνου
Εκτίμηση, επιθυμία, ευχή.
Πριν από λίγες ώρες ένας κατά τα άλλα συμπαθητικός άνθρωπος, όπως όλοι μας, με ανάγκασε με την δουλοπρεπή άποψη που εξέφρασε να του απαγγείλω , σαν απάντηση ,τους μοιραίους του Βάρναλη:
-Φταίει το κακό το ριζικό μας!
-Φταίει ο θεός που μας μισεί!
-Φταίει το ζαβό το κεφαλό μας.
-Φταίει πρώτα απ όλα το κρασί!
Ποιος φταίει ποιος φταίει κανένα στόμα
δεν τόβρε και δεν τόπε ακόμα
Έτσι στη σκοτεινή ταβέρνα
πίναμε πάντα μας σκυφτοί,
και σα σκουλήκια κάθε φτέρνα
όπου μας εύρει μας πατεί,
δειλοί μοιραίοι και άβουλοι αντάμα
προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα .
Χωρίς ηρωοποιήσεις για τον κοιμισμένο γίγαντα λαό (που αρκεί να του φωνάζεις δυνατά και θα ξυπνήσει-ένας μύθος που χτίστηκε κυρίως από την σταλινική αριστερά και μας ταλαιπωρεί ως τώρα) ο ποιητής περιγράφει τη σύγχυση της αμάθειας και την αθλιότητα της υποταγής.
Δεν ξέρω αν η αμάθεια που φέρνει η ιντερνετική εποχή μας θα καταφέρει να ολοκληρώσει το έργο της. Σίγουρα δεν φταίει το internet και ο όγκος των πληροφοριών που δίνουν την ψευδαίσθηση της γνώσης και την αντικαθιστούν με την αναίδεια της ευκολίας.
Η πρόταση της ατομικής προοπτικής και λύσης, εν τέλει το εγώ κόντρα στο εμείς που θριάμβευσε επί 30 χρόνια, διαπαιδαγώγησε την συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας σε έναν άλλο τρόπο σκέψης, αλλά και σε μια χωρίς όρια, άκριτη, προσαρμοστικότητα.
¨Όμως στα δύσκολα, όπως τώρα, τι γίνεται;
Διαβάζουμε στην «Ε» της 30/12 για επιδημία αυτοκτονιών που παρατηρείται τις τελευταίες ημέρες από πολίτες που επέλεξαν το απονενοημένο διάβημα για να λυτρωθούν από τα προβλήματά τους.
http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=30/12/2010&id=237203/
Άσημοι άνθρωποι στην Πάτρα, στην Ακράτα, στη γειτονιά μας…
Μόνο που δεν πρόκειται για αυτοκτονίες αλλά για φόνους.
Διαβάζω στην Αυγή της 28/12 για το Βρετανικό υπόδειγμα :
Μια κοινωνία σε κατάθλιψη
http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=589630
Με τα ακραία νεοφιλελεύθερα μέτρα της κυβέρνησης Παπανδρέου, δεν πρέπει κάποιος να δει την κατάσταση της αγγλικής κοινωνίας ως κάτι μακρινό, αλλά ως μια εικόνα της ελληνικής κοινωνίας από το κοντινό μέλλον…
Αλλά βέβαια οι υπεύθυνοι αγρυπνούν :
Τα σχολικά βιβλία θα συλλέγονται στο τέλος της χρονιάς ώστε να ξαναχρησιμοποιούνται. Βεβαίως η κ. Σεγκολέν Ρουαγιάλ της χώρας μας δεν γνωρίζει ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει γιατί τα βιβλία συμπληρώνονται με ασκήσεις και σημειώσεις. Η μελετημένη και τεκμηριωμένη τεχνοκράτισσα κα Διαμαντοπούλου φαίνεται ότι μπερδεύτηκε γιατί έχει σπουδαιότερους πονοκεφάλους όπως και όλη η κυβέρνηση: πως θα ελαφρύνει την επαχθή φορολογία των ναυτιλιακών εταιρειών που για το 2011 προϋπολογίζεται στο τεράστιο ποσόν των 12 εκατομμυρίων ευρώ ! Ναι σωστά διαβάσατε: όσο το κόστος δόμησης 60-80 διαμερισμάτων.
Γι αυτό τα τιμολόγια της ΔΕΗ αυξήθηκαν στις χαμηλές καταναλώσεις ,γιατί πρέπει η ΔΕΗ να βγάζει κέρδη και όχι να φροντίζει τον κάθε ανίκανο που έτυχε να ζει σε αυτή τη χώρα. Δεν είναι πρέπον να φορολογείται η αναπτυξιακή προοπτική της ναυτιλίας μας για να έχουμε ΔΕΗ ή ταμείο σύνταξης ναυτικών…
Ας επανέλθουμε ωστόσο στην παιδεία:
Νεώτερες πληροφορίες μου λένε ότι καταργούνται τα βιβλία και θα έχουμε ψηφιακή μορφή τους.
Μήπως αυτό σημαίνει ότι θα αγοράζω μελάνι και χαρτί και θα ξοδεύω 80-100 ευρώ κάθε χρόνο για τα βιβλία του γιού μου; Όπως ότι θα πρέπει να βάλουμε χρήματα για το πετρέλαιο θέρμανσης (το ψηφιακό πετρέλαιο τελείωσε όπως και το χαρτί υγείας )
Θέλετε κι άλλα; Για την αποκατάσταση της φορολογικής δικαιοσύνης;
http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=590169
Επειδή όμως πρέπει να δίδονται κίνητρα τα μπόνους ρέουν: 90 δις δολάρια θα δώσουν 5 αμερικανικές τράπεζες
http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.oikonomika_paraskinia&id=237180
Η Ακαδημία μας παρούσα στους αγώνες του λαού μας όπως πάντα βράβευσε την δασκάλα του μίσους κα Νικοπούλου!
(Πήρε και το μάτι μου την ποιήτρια κα Κική Δημουλά σε κάποιο βίντεο
ή κάνω λάθος;)
Και το ελεεινό υποκείμενο της γενιάς μου (ένα από τα πολλά) που ακούει στο όνομα Χρ. Παπουτσής , υπουργός προστασίας μας(!) αποκάλυψε ότι: Η κυβέρνηση σχεδιάζει την κατασκευή φράχτη στον Έβρο για να εμποδίσει την εισροή μεταναστών, σε συνέντευξή του στο πρακτορείο ΑΠΕ-ΜΠΕ.
http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=237517
Για να εμποδίσει της γης τους κολασμένους να προσπαθήσουν για κάτι καλύτερο από την κόλασή τους, ή ακόμα και να φύγουν από τον θάνατο που οι χώρες τους απλόχερα χαρίζουν…
(Ήμουν παιδί όταν διάβασα σε ένα μυθιστόρημα, που δυστυχώς δεν θυμάμαι τον τίτλο του, ούτε τον συγγραφέα, την αγωνία ενός ανθρώπου να φύγει από την ναζιστική Γερμανία, την άρνηση βίζας, το παιχνίδι με το θάνατο στα σύνορα… Τώρα τα διαβάζω σαν σύγχρονο μέτρο της δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης μας-Αλλά ας μην μας σοκάρει: και ο Χίτλερ με εκλογές πήρε την εξουσία)
Η αντεπίθεση όμως της εξουσίας πέρα από το στοιχείο της έκτακτης ανάγκης λόγω δανεισμού τεκμηριώνεται και ιδεολογικά
Πέρα από τον συνήθη κο Μίχαλο ο κ Δασκαλόπουλος πρόεδρος του ΣΕΒ (στον οποίο συμμετέχουν και οι τράπεζες)
πρότεινε στις 20/11(και εντός μηνός δικαιώθηκε!)
http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=20/11/2010&id=225791
Και ακόμα πλούσια αρθρογραφία από το πρωτοχρονιάτικο Βήμα
Κατά των απεργιών το Εντιτόριαλ του ΒΗMagazino γιατί οι υπηρεσίες είναι δημόσιο αγαθό και δεν μπορεί να τις στερούν από την κοινωνία οι απεργοί. Με αυτήν την…κοινωφελή λογική θα πρέπει να απαγορευθούν οι απεργίες στο μισό πληθυσμό.
Επίσης το θεματικό του πρωτοχρονιάτικου Βήματος ‘’Ανάπτυξη ‘’ έχει ότι χρειάζεται για να καταλάβουμε την ανάγκη να πειθαρχήσουμε ως λαός:
Άρθρα όλων πολλών σεβαστών κυρίων με προλεταριακές αγωνίες: ανάμεσά τους και τρεις τραπεζίτες μας ζητούν υπεύθυνη στάση
ΕΜΕΙΣ;
Πριν από λίγες μέρες τα πρωτοπαλίκαρα του εκσυγχρονισμού στον δήμο της Αθήνας χλεύασαν τους εκλεγμένους της Ανοιχτής πόλης που δήλωσαν ανυπακοή
http://rnbnet.gr/details.php?id=1277
«Δηλώνω στην τιμή και στη συνείδησή μου να είμαι πιστός στην πατρίδα, να υπακούω στο Σύνταγμα και στους νόμους και να εκπληρώνω τίμια και ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου.
Δηλώνω ωστόσο ότι δεν δεσμεύομαι και δεν υπακούω στους αντισυνταγματικούς και αντιδημοκρατικούς νόμους του Μνημονίου Κυβέρνησης - “Τρόικας”.
Επίσης, ότι θα καταβάλω ιδιαίτερη προσπάθεια ώστε συγκεκριμένες ρυθμίσεις του Συντάγματος που αφορούν, μεταξύ άλλων, στις οικονομικές υποχρεώσεις του κράτους απέναντι στην αυτοδιοίκηση (αρ. 102, παρ. 5), στην προστασία του περιβάλλοντος (αρ. 24, παρ. 1), στην παιδεία (αρ. 16, παρ. 4, 5), στο δικαίωμα στην εργασία (αρ. 22, παρ. 1, 2), στην κοινωνική πολιτική (αρ. 21, παρ. 3, 5, 6) και στα δικαιώματα όλων χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων (αρ. 5, παρ. 2), να τηρηθούν στο ακέραιο.
Εμείς λοιπόν πρέπει να δράσουμε: Δεν αρκεί η καταγγελία, δεν αρκεί να συμμετέχουμε και να οργανώνουμε συλλογικότητες .
Χρειάζεται ένα μεγάλο βήμα (άλμα θα τόλεγα) στις πρακτικές μας:
Επιτροπές με έμπρακτη αλληλεγγύη. Όχι σαν ελεημοσύνη αλλά σαν απάντηση στην προσπάθεια της εξουσίας να διαλύσει τον δημόσιο χώρο και να κάνει τα κοινωνικά αγαθά εμπόρευμα και κέρδος.
Και ταυτόχρονα προσπάθεια δυναμική να σπάσουμε τους τοπικούς περιφερειακούς και τον κεντρικό προϋπολογισμό.
Με μάχες συνεχείς να εμποδίζουμε την υλοποίηση της δικιάς τους πολιτικής. Να αναδείξουμε τις κοινωνικές ανάγκες σαν αυταξία
και προτεραιότητα και όχι σαν επακόλουθο
ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ
Εκτός από τα στρώματα που, λόγω κοινωνικής και εργασιακής –επαγγελματικής θέσης ότι και να γίνεται την λύση την βλέπουν στην μαμά αγορά και στην ασυδοσία του κέρδους,
εκτός από αυτούς λοιπόν που είναι από χέρι εχθρικοί σε λύσεις που προτάσσουν το κοινωνικό έναντι του ατομικού έχουμε να παλέψουμε και με την δουλοπρέπεια και την πιθανή ανθρωπολογική μετάλλαξη του δίποδου σε τετράποδο.
Έχουμε τον συμπαθητικό καθημερινό άνθρωπο που λέει εγώ να σωθώ και τι με νοιάζει παραπέρα. Έχουμε αυτόν που, ακόμα χειρότερα, σου λέει «έχεις δίκιο αλλά δεν μπορώ! φοβάμαι» Το εισέπραξα σαν απάντηση, κατά την τελευταία απεργία από συναδέλφους μου τραπεζικούς , όταν ο νόμος εναντίον του οποίου έγινε η απεργία διευκολύνει τις απολύσεις και είναι βέβαιο ότι αυτός που μου απάντησε έτσι θα απολυθεί ως μεγαλόμισθος
Αυτός ο συμπαθητικός άνθρωπος στις τωρινές συνθήκες είναι η πρώτη ύλη για την μακρόχρονη επικράτηση της βαρβαρότητας που εκβιάζει ως ο μόνος δυνατός κόσμος.
ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΙΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΜΑΣ ΚΟΣΜΟΥ.ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΟΙ ΦΩΤΕΙΝΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΜΑΣ.
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ 2011.
ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΑΣ!!!!