ΣΥΡΙΖΑ ΧΙΟΥ - Ιστολόγιο Διαλόγου και Ενημέρωσης

Chios opinion 9-12-2011 Του Δημήτρη Λαβατσή

Την περασμένη Τρίτη 6/12 την επέτειο της δολοφονίας του 15χρονου Αλέξη από τον ειδικό φρουρό Κορκονέα έγιναν διαδηλώσεις και πορείες πολιτών κάθε ηλικίας και μαθητών σε όλη την Ελλάδα.

Οι διαδηλώσεις αυτές δεν έχουν χαρακτήρα μνημόσυνου.

Πάντοτε αποτελούν την αφορμή για επικαιροποίηση του συμβάντος, για να νοηματοδοτηθεί εκ νέου σε σύνδεση τα φλέγοντα της περιόδου που διανύουμε.

Γιατί η δολοφονία αυτή δεν υπήρξε απλώς μια άτυχη στιγμή, όπως προσπάθησε και πάντα προσπαθεί, να μας πείσει η εξουσία για ανάλογα εγκλήματα που διαπράττουν οι άνθρωποί της .Ήταν μια σχεδόν φυσιολογική συνέπεια του εντεινόμενου αυταρχισμού του κράτους απέναντι στα κοινωνικά προβλήματα και στους ανθρώπους που εκφράζουν με την αντίθεσή τους με διάφορους τρόπους απέναντι στην βία της κυρίαρχης πολιτικής που υποβαθμίζει δραματικά -μέχρι την εξαθλίωση την ζωή της μεγάλης πλειοψηφίας του πληθυσμού. Ήταν επίσης, η δολοφονία του παιδιού αυτού, απάντηση της καταστολής απέναντι σε όποιον τολμάει να διαμαρτυρηθεί για την πολιτική της κρατικής βίας, την καθημερινή καταστολή που συνοδεύει κάθε κοινωνική διαμαρτυρία..

Και από κοντά η προβοκάτσια της εικόνας: δεκαπέντε φορές το ίδιο πλάνο για να το εμπεδώσουμε! με τον νεαρό που έσπασε το μάρμαρο στην πλατεία Συντάγματος και έτσι θα πέσει η χώρα έξω! την ίδια στιγμή που η έγκαιρη καταβολή των συντάξεων είναι αμφίβολη και οι περικοπές όσων έχουν ακόμη έχουν πλήρη μισθό πάνε για 40-50%!

Ενώ λοιπόν σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας έγιναν διαδηλώσεις μαθητών, εδώ η υποκρισία, το «να μην εκτεθούμε» και το « να είμαστε αρεστοί στους ανωτέρους μας» έκαναν την βρωμιά τους.

Σε πολλά σχολεία με δικαιολογία τον καλό καιρό και την ανάγκη να πάνε τα παιδιά εκδρομή προγραμματίστηκαν περίπατοι των σχολείων ακόμη και στην πλατεία Βουνακίου.

Σε αυτές τις περιπτώσεις εξ όσων γνωρίζω την απόφαση σε κάθε σχολείο την παίρνει ο διευθυντής σε συνεννόηση με τον αντίστοιχο Σύλλογο καθηγητών. Τυπικά λοιπόν όλα εντάξει.

Επί της ουσίας όμως;

Οι καθηγητές που ψήφισαν εκδρομή την συγκεκριμένη μέρα με τον τρόπο τους συναίνεσαν στην λογική της διαλύτριας της παιδείας, της υπουργού Διαμαντοπούλου.

Την ίδια στιγμή φρικάρουν με την άγρια μείωση των μισθών τους, προσβάλλονται από την απαξίωση της εργασίας τους από τα κυρίαρχα μέσα, ζουν μαζί με τους μαθητές τους την υποβάθμιση των σχολείων με τις συνενώσεις που έγιναν και θα γίνουν, με την κατάργηση των αθλητικών και μουσικών Γυμνασίων με την διάλυση των βιβλιοθηκών με τα 30αρια τμήματα και άλλα θαυμαστά που θα εφευρεθούν για λόγους οικονομίας !.Ασφυκτιούν με το αντιπαιδαγωγικό αναλυτικό πρόγραμμα , με την αφαίρεση κάθε δυνατότητας δημιουργικής εργασίας ελέω πειθαρχίας της φράου Διαμαντοπούλου. Και βέβαια με την οπισθοδρόμηση σε αυταρχικές διοικητικές δομές

Ενώ λοιπόν υφίστανται όλα τα παραπάνω και έχουν την άριστη αφορμή να διδάσκουν τα παιδιά μας το βασικό: να αγωνίζονται για την αξιοπρέπεια που δοκιμάζεται από την αυθαιρεσία της εξουσίας, πολλοί εκπαιδευτικοί μας προτίμησαν να υπεκφύγουν; φοβήθηκαν μήπως δυσαρεστήσουν την υπεύθυνη της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης; θέλησαν να γίνουν αρεστοί στους συντηρητικούς γονείς που θέλουν αντί παιδείας που διαμορφώνει ενεργούς πολίτες με κριτική σκέψη τα παιδιά τους απλώς να εκπαιδεύονται για να γίνουν καταναλωτές- ιδιώτες σαν αυτούς;

Το σίγουρο είναι ότι με αυτή την κουτσουκέλα κατάφεραν να δώσουν την άσχημη εκδοχή τους.

Των υποταγμένων ανθρώπων. Αλλά η παιδεία μας δεν πρέπει να καταντήσει οριστικά αυτό που σχεδιάζουν οι κυβερνήσεις δηλαδή ρηχή εκπαίδευση υποταγμένων ανθρώπων σε πρεσαρισμένα παιδιά

Τα παιδιά μας έχουν ανάγκη από παιδεία.

Και παιδεία σημαίνει αξιοπρέπεια ,εργασιακή ηθική ,ανιδιοτέλεια, εκπαιδευτικός που αγωνίζεται.

Και έτσι μπορεί να γίνεται θετικό παράδειγμα που τόσο έχουν ανάγκη τα παιδιά μας. Γιατί αν κάτι θα κρατήσει ο κάθε μαθητής από την σχολική του ζωή δεν είναι το απαρέμφατο ή την τάδε χημική αντίδραση αλλά την συλλογική ζωή και το παράδειγμα της αξιοπρέπειας

Με αυτό το αίτημα ,με αυτήν την παιδεία, με αυτούς τους δασκάλους θα είμαστε μαζί.

Αλληλέγγυοι.

Όταν στερεύει κανείς από ιδέες –καλές ή κακές άλλο θέμα- και ευαισθησίες δεν έχει, επικαλείται υψιπετείς προβληματισμούς και ωραία λόγια, την προδότρα ανάγκη που τον κάνει να αμαρτάνει για να μας σώσει! Ή εκφράσεις του τύπου: «άνθρωπος είμαι κι εγώ και πονώ μαζί σας», «όλοι δικοί μας είμαστε», «μόνο κάποιοι κακόβουλοι με παρεξηγούν και εκτρέπονται!»

Αυτούς τους συλλογισμούς μου γέννησε η συνέντευξη της κας Τσουρή στην ΑΛΗΘΕΙΑ TV.

Παρά τις αβρές ερωτήσεις του δημοσιογράφου, μην έχοντας κάτι δικό της να πει για όσα ζούμε στην καθημερινότητά μας, επανέλαβε το στερεότυπο ότι με πόνο ψυχής ψήφισε για την σωτηρία της χώρας, τα μνημόνια, τις περικοπές και την ανεργία (όχι την δικιά της αλλά) εκατοντάδων χιλιάδων συμπολιτών μας. Επανέλαβε ωραία λόγια, μετρημένα βέβαια (λόγω συνθηκών) για την προοδευτική παράταξη της, που συνεισέφερε στον τόπο και πιθανά θα προσφέρει κι άλλα, εφόσον αλλάξει ηγεσία και πρόγραμμα. Σίγουρη ότι έκανε μέχρι τώρα το σωστό, μας υπόσχεται ότι θα συμβάλλει, με νέο ηγέτη, προφανώς (ο GAP τελείωσε), στην πλήρη υποταγή του κόσμου της εργασίας στα συμφέροντα του κεφαλαίου- ντόπιου και διεθνούς. Επειδή όμως, πέρα από επικοινωνιακά περιτυλίγματα δεν έχει να πει τίποτα-αυτά παθαίνει κανείς όταν βρίσκεται σε μια κυβέρνηση που κάνει τον δικαστικό κλητήρα στις τράπεζες και εργολαβικά κατεδαφίζει ότι θετικό έχει η κοινωνία, το γύρισε αλλού.

Πρώτα δήλωσε «εμβληματική περίπτωση» δηλαδή αντιπροσωπευτικό δείγμα της πολιτικής διακυβέρνησης που, ενώ επί χρόνια χρέωνε τους από κάτω και ευνοούσε τους από πάνω (όλους τους θείους του κεφαλαίου), «όλα έβαιναν καλώς». Και αφού τόνισε πόσο ωραία ήταν εκείνα τα χρόνια2000-2004( πού αθορύβως και μεθοδικά χτιζόταν το αδιέξοδο , όταν η υποφορολόγηση των κεφαλαιοκρατών συναγωνιζόταν τις παροχές για άχρηστα έργα –που απλώς πολλές φορές ήταν αφορμή να μοιραστούν λεφτά στα αφεντικά!) εξεπλάγη όπως όλοι του κόμματός της το 2009 όταν είδε που είχε οδηγήσει η συνέχιση της πολιτικής αυτής από την ΝΔ!

Έτσι αθώα και εξαπατημένη η Ελπίδα, όπως όλοι στο ΠΑΣΟΚ, θυσιάστηκε και όταν ψήφισε την πρώτη μείωση μισθών έκλαψε. Μετά όμως συνήθισε…

(Όλα συνηθίζονται σε αυτή τη ζωή!)

Και με την αβάντα του δημοσιογράφου μίλησε για την ανθρώπινη πλευρά της.

Αναφερόμενη στα κραξίματα του τελευταίου έτους και την διαδήλωση της 28^ης Οκτωβρίου (όταν αποφεύγοντας την φθορά απείχε) έριξε την λάσπη της

στους διαδηλωτές. Και αναφέρθηκε σε αγνώμονες που πριν από μερικούς μήνες της γύρευαν εξυπηρετήσεις (όχι ρουσφέτια- δεν κάνει τέτοια η κα Τσουρή!) και τώρα διαδηλώνουν εναντίον της.

Καλυμμένος κυνισμός και κομψά εκφρασμένη ηθική ασχήμια: Πέρα από το γεγονός ότι ο περισσότερος κόσμος δεν ζητάει εξυπηρετήσεις –δεν ζήτησε ποτέ- και, ξεπερνώντας την αδράνεια, διεκδικεί τα δικαιώματά του και αντιστέκεται, την ενοχλεί και το γεγονός ότι κάποιοι που- κατ αυτήν- της είχαν υποχρέωση σήκωσαν κεφάλι!

Για να μην μιλήσουμε για το ποιος φταίει περισσότερο όταν γίνεται μια «εξυπηρέτηση»: αυτός που αναγκάζεται να την ζητήσει και να την δεχθεί για να γίνει η δουλειά του σε ένα δημόσιο που πάσχει από εκτεταμένες δυσλειτουργίες; Και δεν φταίει η πολιτική εξουσία που επί δεκαετίες αντικαθιστά την έλλειψη κοινωνικής πολιτικής με το ρουσφέτι; Δεν φταίει η επί δεκαετίες κυβερνώσα κάστα που αδιαφορώντας για την λειτουργία του δημοσίου το δυσφημίζει για να «πουλάει» στους πολίτες αυτά που δικαιούνται ως «εξυπηρέτηση» και να ιδιωτικοποιήσει «στη σωστή στιγμή» ,σχεδόν τζάμπα, λόγω απαξίωσης στην συνείδηση των πολιτών, εκτεταμένους τομείς κοινωνικών υπηρεσιών;

Έχουν τις ίδιες ευθύνες ο θύτης με το θύμα; Ο εκμαυλίζων και ο εκμαυλιζόμενος;

Αναφέρθηκε στο «κόστος των παιδιών της το οποίο δεν πληρώνεται με τίποτα.»

Σαν γνήσια μικροαστή νοιάζεται για τα παιδιά της και σωστά και μπράβο της αλλά μόνον γι αυτά!

Επειδή όμως αναφέρθηκε σε κάποιους που στο όνομα της αριστεράς απειλούν ή χρησιμοποιούν βία και αυτό είναι επικίνδυνο και επειδή είμαι αριστερός και κομμουνιστής θα βιαστώ να συμφωνήσω μαζί της και για το κόστος των παιδιών της, το ανεπίτρεπτο και για το πόσο κακό πράγμα και επικίνδυνο είναι η βία.

Επειδή είμαι κομμουνιστής, νοιάζομαι όμως, εκτός από το παιδί μου, και για τα παιδάκια όλου του κόσμου, και της χώρας αυτής, και του νησιού αυτού. Και δεν αντέχω τις επιλεκτικές ευαισθησίες : Την βία που υφίστανται τόσες εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά ανέργων, αυριανών ανέργων που ζουν με την αγωνία της επικείμενης απόλυσης, των ημιανέργων (απασχολήσιμους τους έλεγε ο μέντοράς σας ο κ Σημίτης-θυμάστε;), τη βία που ζουν καθημερινά εκατομμύρια πλέον οικογένειες εργαζομένων και συνταξιούχων λόγω περικοπών μισθών και συντάξεων, που εσείς ψηφίσατε, τι την θεωρείτε; αστείο πράγμα; Επειδή την επιβάλλατε με το κοινοβουλευτικό σαβουάρ βιβρ;

Και σας πειράζει το κράξιμο ή ακόμη και το αυγό στην είσοδο του γραφείου σας;

Στην βία του ολοκληρωτισμού που ασκείτε εσείς, οι άνθρωποι των κομμάτων της κεφαλαιοκρατικής –μνημονιακής εξουσίας, ένας τρόπος απάντησης αρμόζει: η αντίσταση. Απέναντι στην υλική ,ηθική, πολιτική και πολιτισμική εξαθλίωση η κοινωνία των από κάτω, των ανθρώπων που μοχθούν για να ζήσουν από την εργασία τους και δεν εκμεταλλεύονται τον διπλανό τους, προβάλλει αντίσταση με την πρέπουσα οξύτητα. Και αυτή δεν είναι βία είναι αίτημα ζωής!

Του Δημήτρη Λαβατσή -"Γνώμη της Χίου" 10-11-2011

Εδώ και χρόνια η συνεχής αναφορά στην ανάγκη εκσυγχρονισμού του κρατικού μηχανισμού έμοιαζε με ευχολόγιο του τύπου να πιάσουμε τον(άπιαστο) ορίζοντα.

Ώσπου ήρθε η κρίση να εκβιάσει την κοινωνία: να φορτώσει τα αδιέξοδα του συστήματος στον κόσμο της εργασίας και μέσα από την πάταξη όλων των συκοφαντημένων δικαιωμάτων και κατακτήσεων να δώσει την απαραίτητη λειτουργικότητα στο κέρδος. Η ελαστική απασχόληση πήρε τη θέση της πλήρους εργασίας, ο μισθός γίνεται χαρτζηλίκι, ο εκβιασμός του εργοδότη κανόνας. Από τις κάμερες που παρακολουθούν ακόμη και τις επισκέψεις του εργαζόμενου στην τουαλέτα μέχρι το κατά παραγγελία χαμόγελο του πρεσαρισμένου υπαλλήλου ή τα εγκλήματα που χαρακτηρίζονται εργατικά ατυχήματα ο εκσυγχρονισμός φαίνεται να υλοποιείται επιτέλους!

Όμως αυτό δεν φτάνει.

Επειδή η κοινωνικότητα ως τάση είναι κατά τι πιο ισχυρή από τον ατομισμό, επειδή η κοινωνία είναι ο μόνος τρόπος ύπαρξης του ανθρώπου κι ακόμη επειδή, σε περιόδους σαν την τωρινή, οι σκέψεις βαθαίνουν απειλητικά για την εξουσία, γιατί ωθούν σε δράση, για όλους αυτούς τους λόγους μια βαθύτερη διαδικασία μπήκε σε κίνηση.

ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ.

Το οποίο δεν έγινε γιατί όλοι οι άλλοι (πλην του εμπνευστή του φυσικά!) φοβήθηκαν ότι ο εκβιασμός που έκρυβε δεν θα πέρναγε. Φοβήθηκαν ότι θα πήγαιναν για μαλλί αλλά θα έβγαιναν κουρεμένοι. Φοβήθηκαν το αϊ σιχτιρ! του κόσμου

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΘΗΚΕ « Η ΛΟΓΙΚΗ»

Το Κράτος με Κ κεφαλαίο, αφέντης όλων, εκφραστής του γενικού καλού, όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει και προ πάντων όλα τα κρύβει: αντικρουόμενα κοινωνικά- ταξικά συμφέροντα, ανάγκες των πολιτών, το δικαίωμα ενός άλλου κόσμου. Νομοθετεί την αδικία. Και την βίαιη τήρησή της την βαφτίζει τήρηση του νόμου και της τάξης. Και πάντα αντιστρατεύεται το δικαίωμα που συνιστά τον μόνο δρόμο εκπολιτισμού της ανθρωπότητας: να αλλάξουμε τη ζωή μας μιλώντας φανερά για τις αντιθέσεις μας, για τα αντίθετα συμφέροντά μας, εγκαθιδρύοντας, εμείς οι ίδιοι, έναν κώδικα πολιτικής ηθικής που προάγει την κοινωνικότητα σαν σκοπό πολιτισμικό-πολιτικό.

Επιστρατεύεται λοιπόν η Λογική της Ακινησίας: Το κράτος που όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει πρέπει να απορροφήσει ότι θετικό παρήγαγε η πλέον συκοφαντημένη περίοδος της νεοελληνικής ιστορίας, η μεταπολίτευση. Το κράτος πρέπει να κρατικοποιήσει την πολιτική. Αποκρύβοντας την ιδιοτέλεια της άρχουσας τάξης και τα αίτια της κρίσης, οργανώνει το πολιτικό προσωπικό κατά τις απαιτήσεις των ισχυρών: Στην θέση των κομμάτων εξουσίας που γνωρίζαμε μία παράταξη μπορεί να θεωρείται ωφέλιμη για την «πατρίδα»:

Η παράταξη του μνημονίου, η παράταξη της συνεπούς πληρωμής, της τήρησης του ληστρικού κανόνα οργάνωσης της κοινωνίας. Το πολιτικό φάσμα χωρίζεται ήδη στα δύο: στις δυνάμεις της «ευθύνης» ΠΑΣΟΚ-ΝΔ μαζί με τους προθύμους να στηρίξουν περισσότερο ή λιγότερο το όλο εγχείρημα (Μπακογιάννη, Λάος και Δηάρι) απ τη μια και τους «ανεύθυνους» και οιονεί «υπόπτους» δηλαδή οι δυνάμεις της Αριστεράς. Την ώρα που γράφεται το παρόν άρθρο όλοι οι άνθρωποι του συστήματος περιμένουν με αγωνία το όνομα του νέου πρωθυπουργού. Ωστόσο κάποιοι σαν κι εμένα ανησυχούν για πολύ πιο ουσιαστικούς λόγους:

Ανησυχούμε γιατί η νέα εθνικοφροσύνη είναι εδώ!

Και η οργάνωση της κοινωνικής αντίστασης επείγει όσο ποτέ!

*Απαραίτητη επεξήγηση στους νεώτερους ηλικιακά αναγνώστες μας:

Εθνικόφρονες αυτοονομάσθηκαν οι νικητές του ελληνικού εμφυλίου πολέμου.

1946-1949.

Ο εμφύλιος αυτός υπήρξε ο πρώτος στην ελληνική ιστορία κοινωνικός- ταξικός πόλεμος ανάμεσα στην άρχουσα τάξη και τα χειραφετημένα μέσα από την εμπειρία του ΕΑΜΙΚΟΥ έπους λαϊκά στρώματα.

Οι ηττημένοι ονομάστηκαν μιάσματα και αντιμετωπίσθηκαν ανάλογα σε όλο το φάσμα της καθημερινής ζωής από την τότε εξουσία…

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ




ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ,ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ

Άνεργε, Εργαζόμενε, Επαγγελματία, Συνταξιούχε
Δεν αρκεί η Αγανάκτηση μας,
Δεν αρκεί ο Θυμός μας,
Δεν αρκεί να ελπίζεις ότι κάποτε θα σε λυπηθούν και θα σεβαστούν την «την περίπτωση σου..….».
Είναι αδίστακτοι, πυροβολούν την κοινωνία, ξεπουλούν τον πλούτο της Ελλάδας, καταλύουν το Σύνταγμα και την δημοκρατία.. υποθηκεύουν το μέλλον των παιδιών μας Πρέπει να τους σταματήσουμε ΤΩΡΑ.
ΤΩΡΑ αύριο είναι αργά
Πάρε επιτέλους την απόφαση ,
Στείλε μήνυμα ανυπακοής, και αντίστασης στην βάρβαρη πολιτική τους
ΑΠΕΙΡΓΗΣΕ ,ΔΙΑΔΗΛΩΣΕ ..ΦΩΝΑΞΕ ΜΑΖΊ ΜΑΣ
Γιάυτά που σου κλέβουν για αυτά που στερούν σε σένα και την οικογένεια σου
Είναι το καθήκον σου απέναντι στην νέα γενιά, απέναντι στην κοινωνία και την ιστορία.
Είναι θέμα αξιοπρέπειας
ΔΥΝΑΜΩΣΕ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΩΣΕ ΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ
ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΩΞΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ, ΟΙ ΦΟΡΟΦΥΓΑΔΕΣ, ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ, ΟΙ ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ, ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ,
και Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΟΚΤΩΒΡΗΣ 2011
ΣΥΡΙΖΑ ΧΙΟΥ

ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΧΙΟΥ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΤΑ ΤΡΩΚΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ(και στη Χίο)

Την εποχή του χρέους και των μνημονίων,την ώρα που χιλιάδες εργαζόμενοι του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα βλέπουν τους μισθούς τους να περικόπτονται είτε άμεσα είτε έμμεσα με τις αυξήσεις στο ΦΠΑ ,χιλιάδες επαγγελματίες να βιώνουν καταστάσεις χρεοκοπίας ,την αγορά να έχει «στεγνώσει» κυριολεκτικά και την πραγματική ανεργία να εκτινάσσεται, το τοπικό Πασοκικό πολιτικοοικονομικό κατεστημένο να μην καταλαβαίνει τίποτε.Λες και ζεί σε άλλη χώρα. Συνεχίζει ακάθεκτο να σπαταλά τους πόρους και το πλούτο του ελληνικού λαού σε έργα προβληματικά και υπερκοστολογημένα, σε έργα άχρηστα.
Τρανά παραδείγματα η νέα πτέρυγα του Νοσοκομείου και τα έργα στο Παντουκιός.
Ο Διοικητής του Νοσοκομείου πικραμένος από την απόλυση έσπασε την «ομερτά» και αναφέρθηκε στα προβλήματα η μάλλον τα σκάνδαλα; γύρω από την ανέγερση της νέας πτέρυγας του Νοσοκομείου.΄Ενα κτίριο κακοσχεδιασμένο και υπερκοστολογη-μένο που χρόνια μετά τις αρχικές προθεσμίες δεν έχει παραδοθεί. Στο κτίριο δεν προβλέπεται λειτουργία κλινικών με σύγχρονη ξενοδοχειακή υποδομή που θα αναβάθμιζαν τις παροχές υγείας σε αρρώστους και συγγενείς.Στον πρώτο όροφο παραβιάζοντας κάθε έννοια ασφάλειας και δεοντολογίας προβλέπεται η εγκατάσταση του ακτινολογικού τμήματος εκτοξεύοντας το κόστος με τις επενδύσεις σε υλικό προστασίας .Και μάλιστα κάτω από το ακτινολογικό σε ελάχιστο χώρο στοιβάχτηκαν τα εξωτερικά ιατρεία.Οι ασθενείς περιμένουν σε χώρους ανεπαρκείς ενώ οι ίδιοι και το ιατρικό-νοσηλευτικό προσωπικό βρίσκεται με μια ραδιενεργή απειλή πάνω από τα κεφάλια τους. Αντίθετα το μεγαλύτερο μέρος του ισογείου-υπογείου έχει καταληφθεί από μαγειρεία με υπερβολικό εξοπλισμό.
Ας αφήσουν λοιπόν η κ.Τσουρή και η Νομαρχιακή Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ τις γενικές αναφορές και ας απαντήσουν ιδιαίτερα η βουλευτής που ήταν και άμεσα εμπλεκόμε-νη με το έργο:
1. Ποιό ήταν το αρχικό σχέδιο για την νέα πτέρυγα και με ποια σκοπιμότητα έγιναν οι αλλαγές.
2. Ποιο ήταν το αρχικό κόστος και ο αρχικός προϋπολογισμός του έργου και ποιο προβλέπεται να είναι το ποσό που θα πληρωθεί. Οι πληροφορίες που υπάρχουν μιλούν για διπλασιασμό του αρχικού ποσού.
3. Ποιες ήταν οι συμβατικές υποχρεώσεις του εργολάβου και οι προθεσμίες και γιατί δεν παραλαμβάνεται το έργο.
Το άλλο υπερφίαλο σπάταλο και με μηδαμινή σχεδόν αξία έργο που προκαλεί την λογική είναι το έργο που γίνεται στο γεφυράκι του Παντουκιούς.
Την ώρα που υποτίθεται ότι οι Κυβερνώντες αναζητούν εναγωνίως χρήματα που θα τροφοδοτήσουν την ανάπτυξη και όλοι μιλούν για αλλαγή του ως τώρα χρεοκοπη-μένου μοντέλου ανάπτυξης
12 εκατομμύρια ευρώ πετιούνται κυριολεκτικά στο δρόμο για λίγα δευτερόλεπτα
Χωρίς να υπολογίζουμε το περιβαλλοντικό κόστος με την πλήρη αλλοίωση του χώρου.
Ας μας εξηγήσουν ο κ Λαμπρινούδης που ως Νομάρχης σχεδίασε το έργο και ο κ.Γαννιάρης που τώρα εκτελεί το έργο ποια είναι η μελέτη σκοπιμότητας και ποια η χρησιμότητα ενός τόσο δυσανάλογου από άποψης σπατάλης και αναγκαιότητας έργου.
Με αυτά τα λεφτά θα μπορούσαν π.χ να κατασκευαστεί ένα Λύκειο, ένα σύγχρονο Τελωνείο,να αναβαθμιστούν οι χώροι εξυπηρέτησης του Αεροδρομίου,να λυθούν μερικά από τα προβλήματα του συγκοινωνιακού χάους της πόλης.
Έργα δηλαδή χρήσιμα είτε για την ποιότητα ζωής των κατοίκων είτε έργα με σημαντική προστιθέμενη αξία που βοηθούν πραγματικά την ανάπτυξη και δημιουργούν θέσεις εργασίας.
Στις σημερινές δύσκολες συνθήκες που η πλειοψηφία των εργαζομένων και των επαγγελματιών βιώνει μπορεί και πρέπει να μπεί ένα φρένο, ένα τέλος σε αυτές τις πολιτικές πρακτικές. Πολιτικές ,αυτοδιοικητικές ,συνδικαλιστικές παρατάξεις και ενώσεις,τοπικα ΜΜΕ , Επιμελητήριο ,ενεργοί πολίτες οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
Είναι τυχαίο που όλα τα μεγάλα έργα που παραμένουν προβληματικά και ημιτελή Μαρίνα,Φράγμα ,Νοσοκομείο εκτελούνται από τον γνωστό κύριο συγγενή της κ.βουλευτή που κατά τα άλλα με ¨ελαφρά την καρδία ¨ψήφιζε μνημόνια και μεσοπρόθεσμα στη βουλή.
Να αντισταθούμε σε αυτές τις πολιτικές αλά και στα πρόσωπα φορείς αυτών των πολιτικών.
Σήμερα περισσότερο από ποτέ είναι αναγκαίο όλες οι κοινωνικές δυνάμεις που δεν ανέχονται πλέον μια τέτοια διαχείριση των τοπικών πραγμάτων να βρούν τρόπο επικοινωνίας και να ενωθούν σε ένα κοινό μέτωπο για μια άλλη τύπου διαχείριση για ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης.
Χίος 8-9-2011
Η Νομαρχιακή Επιτροπή

Καταγγελία

Της Επιτροπής Αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες Χίου «Λάθρα;»

www.lathra.gr

Την Τρίτη 15/2 το απόγευμα από την Επιτροπή αλληλεγγύης τοποθετήθηκε στην πλατεία Βουνακίου πανό το οποίο έγραφε στα αραβικά «Αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες». Την Τετάρτη 16-2-2011 με το υπ’αριθμ 1016/49/388-α έγγραφο προς τον Δήμο Χίου, η Αστυνομική Δ/νση Χίου ζητά την απομάκρυνση του (αντιγραφή από το πρωτότυπο) «Θέμα: Ανάρτηση πανό. Σας γνωρίζουμε ότι πρόσφατα αναρτήθηκε πανό στην πλατεία Βουνακίου από άγνωστα άτομα το οποίο αναφέρει στην Αραβική γλώσσα τη λέξη «ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ». Προφανώς το ίδιο γράφεται και σε άλλες γλώσσες. Παρακαλούμε για την άμεση απομάκρυνση του εφαρμόζοντας την σχετική νομοθεσία.»

Την Πέμπτη παραλαμβάνεται το έγγραφο από τον Δήμο Χίου με αριθμό πρωτοκόλλου 5547/17-02-2011. Την Παρασκευή 18-02-2011 το πανό είχε κατέβει από την πλατεία από την υπηρεσία καθαριότητας του Δήμου Χίου σύμφωνα με την υπόδειξη της Αστυνομικής Δ/νσης Χίου.

Αντίστοιχα, την Πέμπτη 3-3-2011 και ενώ συνεχίζονταν η απεργία πείνας των μεταναστών αναρτούμε εκ νέου δύο πανό στην κεντρική πλατεία το ένα στα Ελληνικά και το άλλο στα Αραβικά με υπογραφή «Λάθρα;» τα οποία έγραφαν «Αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες». Την επομένη μέρα Παρασκευή 4-3-2011 το ξενόγλωσσο πανό είχε κατέβει ξανά από την πλατεία .

Με αίτηση μας προς τον Δήμο Χίου, Δ/νση Καθαριότητας την Δευτέρα 21-02-2011 με αριθμ. Πρωτ. 5547 ζητήσαμε αντίγραφο του εγγράφου της αστυνομικής Δ/νσης. Μας απάντησαν εγγράφως στις 2-3-2011 με το υπ’ αριθμ. 5924 να απευθυνθούμε στην αστυνομική Διεύθυνση προκειμένου να πάρουμε αντίγραφο της επιστολής. Έπειτα από αλλεπάλληλα τηλεφωνήματα για τη χορήγηση του εγγράφου ζητήσαμε συνάντηση με τον αντιδήμαρχο καθαριότητας Ν. Μαρτάκη ο οποίος αρνήθηκε να μας δεχθεί. Σε συνάντηση με τον άλλο αντιδήμαρχο κ. Στεφάνου του ζητήσαμε αντίγραφο του σχετικού εγγράφου επικαλούμενοι την σχετική νομοθεσία και εκείνος αρνήθηκε να συμφωνήσει με την χορήγηση του εγγράφου γιατί επρόκειτο για έγγραφο άλλης Υπηρεσίας.

Η εντολή της αστυνομικής Δ/σης Χίου μας γυρίζει δεκαετίες πίσω όταν η διακίνηση πολιτικών απόψεων αποτελούσε κολάσιμη πράξη. Σε αυτό τον τόπο συμβιώνουμε με μετανάστες και πρόσφυγες στους οποίους απευθυνθήκαμε στη γλώσσα τους. Φαίνεται ότι η λέξη και μόνο «Μετανάστης» διασαλεύει την έννομη τάξη. Το πολιτικό δικαίωμα της διακίνησης ιδεών με πανό & άμεσες παρεμβάσεις έχει κατακτηθεί με αγώνες σε αυτό τον τόπο.

Ο Δήμος Χίου δεν υπολείπεται ευθυνών. Δείχνει να λαμβάνει εντολές από την αστυνομία και με υπέρμετρο ζήλο να κατεβάζει πολιτικά πανό υποστήριξης σε απεργούς πείνας την ίδια ώρα που δεν έβγαλε ούτε μία γραμμή υποστήριξης στον δίκαιο αγώνα τους. Παρανόμως αρνείται να χορηγήσει δημόσιο έγγραφο σε πολίτες κατά παράβαση των οικείων διατάξεων, περιφρονώντας επιδεικτικά τη νομιμότητα.

Όταν κατεβαίνει πολιτικό πανό με έγγραφη εντολή της αστυνομίας επειδή αναφέρει τη λέξη «μετανάστης» σημαίνει ότι έχουμε σοβαρό πισωγύρισμα στα πολιτικά δικαιώματα. Η εξέλιξη αυτή δεν αφορά μόνο εμάς σε αυτό το τόπο, αγγίζει ολόκληρη την κοινωνία. Στο πλαίσιο αυτό δηλώνουμε ότι είναι αναφαίρετο πολιτικό μας δικαίωμα να καταθέτουμε τις απόψεις μας με άμεσο τρόπο. Και θα συνεχίσουμε.

Χίος 10/03/2011

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΧΙΟΥ “ΛΑΘΡΑ”